38. Feesten en partijen.

Op 30 juli was het dorpsfeest. Jammer genoeg werkte het weer niet mee, zodat we met z’n allen verhuisden naar de garage van Christophe en Natalie. Het feest begon om één uur en duurde –voor ons tenminste- tot elf uur ’s-nachts! Dat betekende twee keer een sangria-aperitief met hapjes, dan 2x salades en BBQ, dan de eerste keer een enorme hoeveelheid ‘galettes’ en de tweede keer ijs, met daartussendoor koffie met ‘goutte’ (= zeer sterke pruimen eau de vie, nog door Léon zelf gestookt). Onze buurvrouw Sylviane, die voor de eerste keer weer uitgenodigd was, (want de dorpelingen werden niet goed van haar oversext en dronken gedoe en hadden haar, en haar moeder Marguerite, de afgelopen jaren niet meer uitgenodigd) dronk veel te veel goutte en werd zo dronken als een tor. Haar toekomstige bruidegom Daniël keek niet blij en moest haar letterlijk naar huis sleuren...
Dorpsfeest in de garageLex leerde tijdens dit feest dat je echt helemaal nooit ‘andouillette’ moet nemen...het is te smerig voor woorden, en dat klopt ook wel, want het is ingewanden- worst. Er zit maag, darm en nog meer vieze dingen in, maar de Fransen vinden het een delicatesse. Lex niet, die ging haast over zijn nek, en gelukkig vroeg een buurman of hij het lekker vond, en toen hij hartgrondig ‘nee’ zei, nam die buurman de rest van Lex’ bord en at het lekker zelf op. Eet smakelijk.
Andouillette...gatsie!
Iedereen had het erg naar de zin, de ‘anciennes’ (oude dames) Marguerite, Blanche, Marcelle en Yvette bleven alleen de eerste maaltijd, daarna werd het lawaaieriger (mede door de alcohol-consumptie) en er werd zelfs gedanst in de garage! Ik danste met Gérard, de ‘Parijzenaar’ uit het houten huis en met Lino Bouillot, de eigenaar van de auberge, waar hij nog steeds hard aan werkt, maar die nog lang niet klaar is. Rémi speelde trompet en Frédo wilde dat ook proberen...hij kreeg er niet veel geluid uit, en haalde zijn jachthoorn. Dat maakte lawaai voor tien!
Toen het feest zo jolig werd dat sommige heren hun T-shirts uit gingen trekken, vertrokken wij, tamelijk uitgeput en totaal volgegeten en –gedronken, naar huis. Lex skypte nog even met Igor en Sacha, die hem meteen feliciteerden met zijn verjaardag, want het was toen net even na 12 uur.

Lex’ verjaardag verliep zeer kalm...we vierden het samen met een biefstukje met champignons en een frambozentaartje bij de koffie. Yvette kwam met een cadeautje: een flesje bier, keurig verpakt in cadeaupapier.

Lex rooide de aardappelen, 60 kilo! We kochten een manshoge vriezer met een boel laden en ik vroor een heleboel andijvie in.

Motorclub 'RIA'In de chambres d’hôtes was het erg rustig, mede door het regenachtige weer. Gelukkig kwam ex-cursist Rob met vrouw en vriend langs, die maakten een rondreis door Frankrijk op de motor. Ze kwamen drijfnat aan, het water stond in Robs laarzen, die gingen dus omgekeerd op de verwarming in de badkamer, die we lekker hoog aanzetten. Ze aten bij ons en we hadden een heel gezellige avond. De volgende dag plakte Lex Robs laarzen met toneeltape vast aan zijn motorbroek, zodat hij in ieder geval droge voeten zou houden, en ze vertrokken richting Nederland.

Lac des Vieilles ForgesDe derde week van augustus kwamen Sacha, Igor, Aeryn en Igors vriendin Astrid. De drie dagen dat ze er waren was het gelukkig prachtig weer, zodat we lekker konden BBQ-en. De eerste dag gingen we naar de Cora en het kasteel in Sedan en die avond bezeerde Igor zijn schouder tijdens een sportieve duik naar de tennisbal, zodat hij de rest van de vakantie in een mitella liep. Astrid reed heel stoer in zijn auto. De tweede dag was het erg warm en we gingen naar het opgespoten zandstrandje van het Lac des Vieilles Forges. Het water was best koud, maar Aeryn was er niet uit te slaan, ze vond dat natuurwater ‘een heel leuk zwembad’. Sacha verbrandde behoorlijk. De derde dag wandelden we naar de Roc la Tour. De kinders gingen weer naar huis en daarna naar Juri in Londen.

Bert en Carole vertrekkenWij zaten net uit te puffen van het bedden wassen, speelgoed opruimen en stofzuigen, toen ineens Carole binnenstapte. Ze was al een week ziek, diarree en migraine, maar was toch uit het zuiden van Frankrijk komen rijden. Ze was aan het eind van haar latijn. We maakten rijst met geraspte appel en kippenbouillon voor haar en ze ging vroeg naar bed. De volgende dag reed ik met haar naar de dokter, ze bleek behoorlijk uitgedroogd. We belden de ANWB en zondagochtend werd ze opgehaald door de SOS- repatriëring- service. De chauffeur was een aardige man die zich voorstelde als ‘Bert’ en die tijdens het koffiedrinken vertelde over zijn werk. Hij woonde in Almere, zei hij. ‘Hé, wij ook, in Muziekwijk’. Bert woonde ook in Muziekwijk, wat toevallig! Toen bleek, dat hij de man was van Maaike, die bij mij op kantklossen zit! We hebben hem natuurlijk het huis laten zien, anders had ik geheid ruzie gekregen met Maaike!
Bert en Carole vertrokken, ze was nog keurig op tijd in Rotterdam voor het trouwfeest van haar dochter Antoinette. Een paar dagen later, toen ik in Nederland was, kwam een mijnheer haar auto ophalen, die sliep een nachtje boven en at de door mij voor Lex van te voren klaargemaakte kip, met door Lex gemaakte frietjes en doppers. Wijntje erbij, yoghurtje toe...meneer was dik tevreden.

Ik vroor de snijbiet in en maakte 6 grote potten bosbessenjam van de bevroren bosbessen die we van Yvette hadden gekregen toen we haar vriezer hielpen ontdooien.
Het was mooi weer en Lex ging aan de gang in de moestuin, hij haalde al het onkruid eruit, het werd weer keurig. Ik deed hetzelfde met de perken en Lex maaide het gras...alles moest netjes worden voor het verjaardagsfeest- weekend.

Sylviane en Daniel getrouwd in het stadhuis van MontherméOp 3 september trouwde buurvrouw Sylviane. Het was prachtig weer en we waren de hele dag in de tuin bezig geweest: wieden, maaien, de terrassen met de hogedrukspuit schoonspuiten. De tuin was helemaal keurig, we sprongen snel onder de douche en waren net op tijd klaar om om kwart voor vijf aan te sluiten in de bruidsstoet. Dat was een ongeorganiseerd zooitje...het bruidspaar reed ergens tussenin en er waren auto’s met en zonder strik aan de antenne. Op het stadhuis werden we verwelkomd door de burgemeester in bloes met korte mouwen en spijkerbroek, maar wel met de obligate sjerp om. De ceremonie was super-kort: de wetsregels die op huwelijken van toepassing waren werden voorgelezen, ze zeiden ‘ja’, handtekeningen werden gezet en de ringen gewisseld. Dat was het. Geen enkel persoonlijk woordje.
Ze waren ook graag in de kerk getrouwd, voor dat beetje ’extra ceremonieel’ (want ze gaan geen van tweeën ooit naar de kerk), maar dat mocht niet omdat ze allebei gescheiden waren.
Koud buffet - de vleeswaren-paddestoelDaarna met het hele gezelschap naar de ‘vin d’honneur’ in het ‘Maison du peuple’, een soort kaal feestzaaltje, waar we nep-champagne kregen uit een plastic bekertje. Gelukkig was het hele dorp er, dat was erg gezellig. Maar de mede-dorpelingen gingen weg en wij moesten blijven, als naaste buren. Er was een koud buffet, absoluut prachtig opgemaakt, met een leuke vleeswaren- paddestoel. Een boel wijn erbij. Wij hadden het twijfelachtige geluk naast een jonge vent te zitten die het wel erg goed getroffen had met zichzelf. Hij vertelde hoe geweldig hij in zijn werk was, dat hij mensen zeer goed in kon schatten, dat zijn ondergeschikten met hem weg liepen en zijn baas ook en ga zo maar door. We herdoopten hem ‘het genie’ en als hij buiten ging roken, bleven wij binnen en zodra hij naar binnen ging, gingen wij gauw buiten staan. Het was drukkend heet, maar toch werd er gedanst en zelfs een soort polonaise gelopen, waar iedereen aan moest geloven.
Om twaalf uur klom de bruid op een stoel midden in de zaal en begon er een wonderlijk ceremonieel. Mensen boden grof geld, dat in mandjes werd opgehaald, om haar rok omhoog te krijgen (dat deed de bruidegom, steeds een paar centimeter bij elke bieding, of naar beneden. De heren boden dus voor omhoog (ça monte) en de dames voor omlaag (ça descend). Na een boel heen-en-weer- geschuif van die rok was dan zogenaamd de kousenband bereikt en de mijnheer die het laatste ‘omhoog’ geboden had, mocht hem met zijn tanden van het been aftrekken, onder luid gejuich van de meute.
Bijzonder.
Later werd trots vermeld, dat deze ongein driehonderd zeventig euro had opgebracht.
Het was heet, we zaten naast het genie, we waren moe en Lex raakte doodop van al dat franse geklets en we wilden heel graag naar huis...maar moesten nog wachten op het toetje, allerlei taarten, met natuurlijk weer bubbels...toen dat op was, konden we om half twee met goed fatsoen afscheid nemen.
Een bruiloft in een klein Frans dorp...een aparte belevenis... die niet ophield met de trouwdag zelf, want de volgende dag, zondag, was iedereen tussen de middag weer present in het feestzaaltje om ‘de restjes op te maken’. Toen begon de maaltijd weer helemaal opnieuw...apéro met hapjes, de resten van het koude buffet met veel wijn, koffie en daarna weer een heleboel taart met bubbels. Deze keer alleen maar plastic bekertjes en bordjes, maar bijna net zo veel mensen! En na afloop was er nog steeds een heleboel eten en taart over...
Als een wonderlijke speling van het noodlot, zaten we weer naast het genie...gelukkig kwam hij laat met zijn vrouw en dochtertje, en had hij waarschijnlijk een behoorlijke kater van de zeer overmatige alcoholconsumptie van de dag ervoor...hij was –tot onze grote vreugde- ongekend stil!

Het huis versierd en de vlaggen uit!Het weekend erna was het feest bij ons... ik werd 60 en Aeryn 7. We vierden die twee verjaardagen samen en de hele familie Oudshoorn was present....in totaal waren we met 17 mensen! Iedereen kwam vrijdag en ging zondagmiddag na de lunch weer weg. Astrids zoontje Sem van 6 en dochter Beau van 12 waren ook mee, Beau sliep met Daniëlle in de Disneykamer, die twee meiden konden het prima samen vinden en Sem en Aeryn sliepen op een luchtbed bij Igor en Astrid in de magische kamer. Hans en Wietske in de poezenkamer, oma Tan in de bloemenkamer, René en Sonja in de witte, Sacha en Juri in de Oosterse en die arme John en Mariëtte moesten op een luchtbed in de woonkamer van de chambres d’hôtes. John werd er zeeziek van en deed de eerste nacht geen oog dicht. Gelukkig troffen we het zaterdag erg met het weer, iedereen was de hele dag buiten en John deed even een oogje dicht in een ligstoel in  de zon.

Die zaterdagochtend werd ik om half zes wakker gemaakt  door een lief klein stemmetje dat ‘Happy birthday’ zong. Ik zong zachtjes -om opa niet wakker te maken- mee...happy birthday lieve Aeryn / lieve oma...happy birthday to you! Aeryn kroop nog even bij me in bed en gelukkig viel ze weer in slaap!
Beter kan een verjaardag toch niet beginnen!

Mijn muziekdoosjeDe kamer en de tuin werden versierd en de Franse en Nederlandse vlag uitgestoken. Sem vond het maar een saai feest met al die pratende oude mensen. ‘Oma, wanneer begint het feest nou?’ ‘Met de cadeautjes tijdens de lunch, we gaan lekker buiten eten’.
En cadeautjes waren er! Aeryn kreeg een heleboel voor haar nieuwe kamer, en ook speelgoed en zelfs twee prachtige donzige badjassen: een voor Almere en een voor Woieries. Ik kreeg de zeer gewenste cadeaukaarten voor mijn favoriete winkel de Intratuin en van Lex een super-schattig speeldoosje van een theeserviesje met muisjes, die allemaal bewogen. Dat had ik zeker 20 jaar geleden eens gezien en ik was er al die jaren aan blijven denken, maar vond het te duur om te durven vragen...

 

Taart met kaarsjesSem en Aeryn zetten de kaarsjes op de taarten en staken ze aan. Van Yvette had ik een zelfgebakken tulband gekregen, dat werd ‘mijn’ taart. Aeryn blies haar 7 kaarsjes uit en ik had er, geloof ik, een stuk of tien. Prima!

’s-Avonds hadden we barbecue en daarna kampvuur tot diep in de nacht. In de verte bliksemde het, maar bij ons bleef het droog en heerlijk warm. Wat een bof!

 

KampvuurZondag na de lunch, die we binnen gebruikten, want het regende, vertrok iedereen weer. Ik stopte de eerste beddegoed-was in de machine en toen...was er geen water meer. Dit was de eerste keer in elf jaar dat de put droog stond, wat geen wonder mocht heten, met 17 mensen die 2 dagen lang allemaal douchen en WC’s doortrekken en de vaatwasser die geregeld draaide. Lex was bang dat de pomp stuk was, omdat hij een poos lucht had staan pompen, maar gelukkig kreeg hij hem weer aan de praat toen hij goed afgekoeld was en de put zich, na een paar uur, weer had gevuld.

We konden dus met een gerust hart samen naar Almere vertrekken voor een controlebezoek bij de tandarts, het pedicuren van vele voeten en het nogmaals vieren van Aeryns verjaardag, deze keer met vele vrienden en ex-buren. Ze kreeg een fiets van haar papa, een heleboel leuke kleren voor de komende winter, en ook weer veel speelgoed, tekenspullen en gezellige frutsels.

Lex stortte zich op het afmaken van Aeryns kamertje. Igor had, met hulp van Sacha, Aeryn en Marc, alles geschilderd en laminaat gelegd en Lex plakte afwerkrandjes tegen de plinten, zette meubels in elkaar en hing de wandkast en de gekregen klokken en poster op. Ook de voor dat doel door Igor en Aeryn vervaardigde ministeck- kunstwerken kwamen aan de muur. Ik kocht een dekbed, kussen en lakens en maakte haar bed op met de gekregen prinsessen- dekbedhoes. Het kamertje kwam helemaal af –we bleven er een dag langer voor in Almere- en werd heel lief grote- meisjesachtig, met veel wit en donker- roze. Beeldig.
We hopen dat ze er veel plezier van zal hebben als ze voortaan elke twee weken vijf dagen bij haar papa is.



 

 

 

Pas de Problème
Powered by CMSimple