60. Het rustig voortkabbelende leven van twee pensionnado's op het platteland.

Het regende de hele maand mei ontzettend veel. Lex maaide het hoog geworden gras op één van de zeldzame droge dagen. De grond was nog erg zompig en achterin bleef hij toch weer steken met de tractor. De buurman kwam hem te hulp en trok hem er met zijn zitmaaier uit. Toen hij zag dat Lex totaal buiten adem was, ging hij heel lief het maaiwerk afmaken. Helaas reed hij in zijn ijver ook achter de vijver langs. De pas opgeworpen (en keurig strakke) laag aarde was daar niet tegen bestand en hij maakte hele diepe voren. Ik moest dat allemaal weer opvullen met aarde uit de composthoop en er een bovenlaag van 3 zakken gekochte aarde overheen uitspreiden. Er was ook een flink stuk golfplaat opzij geduwd, waar Lex metalen stangen aan de vijverkant achter sloeg, die met dik nylondraad richting heg getrokken werden. Ze werden vastgezet aan een andere in de grond geslagen metalen staaf, zodat de golfplaat weer zo goed mogelijk recht getrokken werd. De hele strook moest ook weer opnieuw worden ingezaaid, dus op naar het tuincentrum in Cliron…

Op een zondag in mei kwam Yvettes 'kleine zusje' (ze schelen 7 jaar) Marcelle, die schuin tegenover ons woont, ten val in haar badkamer en brak daarbij haar rechter bovenarm. Jean en Ginette waren toen net op weg naar hier en gingen erheen om te helpen haar op te tillen. Er kwam een ambulance en ze vertrok naar Charleville, waar ze twee dagen later geopereerd werd, er werd een plaatje ingezet. Ze ging revalideren in een ziekenhuis in Sedan, waar haar kleindochter Lydie werkt. Dat was gezellig voor haar, want vanwege covid is bezoek nog steeds niet toegestaan, maar zij had dus elke dag wèl bezoek!
De hele familie en de buurt spande zich tijdens haar verblijf daar in om haar tuin te verzorgen. Ik maakte foto's van haar tuin en moestuin stuurde ze steeds op, samen met een lange brief.

Nieuwe vloerbedekking in de poezenkamer.Omdat we buiten niet veel konden doen, besloten we de vloerbedekking in de poezenkamer te vervangen, die helemaal 'verbrand' was door de zon. Ik bestelde mosterdkleurige vloerbedekkings-tegels en in 3 dagen was de klus geklaard.
Bomen omzaag machine

De tweede dag kregen we een Roemeense bosarbeider in de B&B, die zich op de gang tussen de stukken meubilair uit de poezenkamer heen moest wringen.
De buitengewoon vriendelijke, rustige –en gelukkig Engelssprekende-- mijnheer heette Sebastian en bleef tot we half juni weer een keer naar Almere gingen. Hij werkte (voor een Nederlandse firma!) met een grote machine in de buurt van la Neuville-aux-Haies. Na een poosje kwam er een tweede Roemeense mijnheer bij, Claudio.
Op een zeer zonnige dag wilden Lex en ik die grote machine wel eens zien en we namen de auto om erheen te rijden. Jammer genoeg moest je ter plaatse nog een paar kilometer lopen over een zeer hobbelig bospad, dus Lex bleef bij de auto en ik ging het bos in. Na een paar kilometer had ik Sebastian gevonden, hij demonstreerde hoe de machine werkte: boom vastpakken, afzagen en in stukken zagen, terwijl tegelijkertijd alle zijtakken er af geroetsjt worden. Fantastisch!


IJsWe hadden ijsjes meegenomen, en die lustte hij wel! Ik wilde weer op pad gaan naar de auto, maar toen bood hij aan me even te brengen…met die enorme machine! Wat een ervaring!
Claudio kwam ook net naar die bomen-opslagplaats waar Lex stond om stammen af te leveren, dus die kreeg ook ijs.


 

 

Pas de Problème
Powered by CMSimple